بگذار سربازان بچه ها را - تیرباران کنند که هر فرمانِ "آتش" اعتراف به
- حضورِ ظلمت است .
*** این سبزهایِ زردِ صف در صف خشکیده در سایه سارِ تانک ها - این درختانِ بی برِ پر برگ – با هر شلیک - باری - زوال خویش را
اعلام می کنند .
*** فریاد می گذرد و کودکان گرسنه زیر باران خون پوکه های فشنگ را در باغچه های پر پر - می کارند . بهار نزدیک است مادر مغرور گریه کن .
پاییز 57
|
