باد از سوسنگرد وقتی که می وزد گریه می کند .
" سوارانِ سوگوار به ایلام رفته اند ؟ به گنبد ؟ آه ، سوارانِ داغدار . . . "
و سوارانِ سوسنگرد در دشت های بی سنگر در مزارعِ خنجر در آخرینِ تداعیِ یک دختر با طرحی از شکوفه ی یک رقص چین خورده در طراوتِ یک دامن پهلو شکافته خاموش می شوند . باد به سوسنگرد وقتی که می رسد گریه می کند .
مهر 59
|
