خواب خیابون ازصف زرد زره پوشاپره تانک و نفر بر داره رو خاطره ها سُر می خوره
ارتش جاسوس و لباس شخصی توی ترانه ها
ببین که داره بوسه و رویا و رقص می شمُره
ببین، ببین که قاری ی جشنوار تعزیه
داره کفن به قامت و قد حماسه می بُره
رونق شاهین کُشی ورژه ی فوج کرکسه
تبلیغ پَر لو دادن وحراج قفل و قفسه!
7 نظرات
vatane ta'ziyeh dar marg o mosibat zadehgi!
هی تحصن انفرادی هی شکنجه بند و زور/ آخ بمیرم واسه شلاقی که جاش موند رو تنت / کی می گه شگون نداره خون کی می گه آی رفیق/ عطر یاس خون چکیده میاد از رو پیرهنت/چشاتو ببند و آروم یاکریم و پر بده/ خورشید و توی چشات گرو گذاشتم تا ابد/ هجده تیر هزارو سیصدو هفتادو هشت: کوی دانشگاه یکی خون از سرش فواره زد..
با امید به روزی که فریاد با سکوت آزادی با انفرادی جهاد با جهنم و... جور دیگری صرف شود..
حالا من موندهام و اين ويرونهها
پر خشم و كينهي ديوونهها
من زخمي، من خسته، من پاك
مينويسم آخرين حرفو رو خاك
كي مياد دست توي دستم بذاره؟
تا بسازيم خونهمون رو دوباره ؟
با امید به دقایقی روشن و آزاد برای سرزمین پاک و زیبای من و ما
با احترامی فراوان.
همیشه از این کابوس می ترسم . می ترسم از صدای موشک و خنپاره . آخه منم تو این دوره به دنیا آومدم .یادم نمی رم
لحظه های کودکی ام رو که با این وحشت بزرگ شدم . یادم نمی ره گریه های خودم رو از ترس . یادم نمی ره کوچ اجباریم رو
یادم نمی ره رشادت دوستم رو در خرمشهر که از خونه اش دفاع می کرد.
یادم نمی رود این کابوس را
با تشکر پیروز
حالا من موندهام و اين ويرونهها
پر خشم و كينهي ديوونهها
من زخمي، من خسته، من پاك
مينويسم آخرين حرفو رو خاك
كي مياد دست توي دستم بذاره ؟
تا بسازيم خونه مون رو دوباره ؟
با امید آزادی و رهایی سرزمین پاک و زیبای من و ما. با این امید که صلح و آرامش سهم هر ایرانی باشد.
با احترامی فراوان.
من خواب نمی بينم ، وقتی که تو مرعوبی
وقتی عوض طغيان ، بی حوصله مغلوبی
دلشوره ی اين اعداد ، پس لرزه ی ويرانی ست
ای شانه ی آويزان ، اسطوره ی تو جانی ست
کاش ترانه همیشه بماند
برای سردادن یک فریاد
کاش ترانه دوباره بخواند
سرود سرخِ خانه ی آزاد
استاد ، به راستی گاهنوشت های وب سایت شما به جایگاهی برای گوشزد روزهای بیادماندنی و ارزشمند برای ما بدل شده است . شما جزو معدود هنرمندانی هستید که به راستی آزادی و آزادگی و برای آزادی زیستن در رگ و خونتان جریان دارد ، درود بر شما.
ترانه تان هم مثل همیشه آینه ی تمام نما و شفاف اتفاقات و رویدادهای خوب و بد ایران و جهان است . در آخر هم با کلام خودتان حرفم را به آخر می رسانم :
" بگو نه به خط کشیدن ، رو پر پرواز رویا
بگو نه به سنگ پروندن ، به قناری به شقایق
به قفس کردن مهتاب ، به سیاه کردن آینه
بگو نه به سنگسارِ ، دو تا پروانه ی عاشق "
دوستدار شما پویان .
Post a Comment